Bio-cremeren en cryomeren

Bio-cremeren milieu bewustNaast begraven, cremeren, bovengronds begraven, natuurbegraven en het lichaam nalaten aan de wetenschap is er ook de mogelijkheid van bio-cremeren en cryomeren. Bio-cremeren wordt gezien als duurzamer, milieuvriendelijker, ruimtebesparender en mogelijk voordeliger dan begraven of cremeren. De uitvaartdienst voor een overledene verloopt exact hetzelfde als bij een begrafenis of crematie. Net als bij een crematie gaat de as, het poeder, in een urn. Het afvalwater kan via de normale waterzuiveringsinstallaties worden verwerkt.

Bio-cremeren, of resomeren, is een process waarbij het lichaam wordt ontbonden in een oplossing van kaliumhydroxide op 180°C; dit proces heet hydrolyse en wordt onder druk uitgevoerd. Het lichaam moet hiervoor gekleed zijn in zijde of wol en omsloten zijn door een hoes gemaakt van eiwitten. De oplossing van kaliumhydroxide wordt bepaald op basis van het gewicht van de overledene. Na 3 uur blijft een wit poeder over, vergelijkbaar met asresten van een crematie.

In Amerika en Canada worden proefprojecten uitgevoerd om alle kosten etc. te testen. Voor geïnfecteerde dieren wordt deze techniek daar al gebruikt. Europa is nog niet overtuigd van de veiligheid van dit proces en is hier daarom nog niet mee gestart. Uitvinder van dit proces is de Schot Sandy Sullivan. Hij geeft aan dat deze methode heel veel voordelen heeft, zoals minder milieubelasting omdat er geen kwik- of dioxine-uitstoot plaatsvindt. Het proces is goedkoper dan cremeren en de installaties nemen minder plaats in. Uit onderzoek van TNO blijkt dat zowel cryomeren als resomeren in vergelijking tot begraven of cremeren een grote milieubesparing oplevert. De milieubelasting van begraven is het grootst, gevolgd door cremeren.

In de Wet op de Lijkbezorging zijn begraven, cremeren en terbeschikkingstelling aan de wetenschap genoemd. Er wordt nu ook over gesproken om de bio-crematie hierin op te nemen.

Cryomeren is een ander woord voor vriesdrogen van een lichaam. Bij deze techniek wordt het lichaam bevroren, waarna er kleine trillingen plaatsvinden. Na het proces wordt de overledene begraven of gecremeerd. Cryomatie wordt nu nog nergens ter wereld toegepast. In Zweden is men wel al vrij ver met de ontwikkeling om dit te gaan uitvoeren. Voordeel van cryomeren en daarna begraven, is dat er geen schadelijke stoffen in de bodem komen.

Het proces wordt uitgevoerd in zes stappen, waarbij wordt gestart met 10 dagen koeling op min 18°C. Kwik en chirurgische metalen worden magnetisch verwijderd. Na het proces blijft er zo’n 25 tot 30 kilo droog poeder over, wat wordt bewaard in een milieuvriendelijke kist (van bijvoorbeeld aardappelzetmeel), die aansluitend wordt gecremeerd of begraven.

Voor veel mensen is het lastig om na te denken over wat er gebeurt na overlijden. Voor mij daarom extra belangrijk om de verschillende methoden en mogelijkheden toe te lichten, zodat u te zijner tijd een bewuste keuze kunt maken.

Is er een onderdeel waar u meer over zou willen weten? Of heeft u een vraag of opmerking? Laat dan gerust een reactie hieronder achter.

 

Geen reacties Permalink

Say something

Your email address will not be published. Required fields are marked with a grey bar.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>